“ಎಲ್ಲಾದರು ಇರು ಎಂತಾದರು ಇರು, ಎಂದೆಂದಿಗೂ ನೀ ಕನ್ನಡವಾಗಿರು” ಎಂಬ ಕವಿವಾಣಿಯಂತೆ, ಕನ್ನಡ ಎಂಬುದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಭಾಷೆಯಲ್ಲ, ಅದು ನಮ್ಮ ಅಸ್ಮಿತೆ. ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳ ಸುದೀರ್ಘ ಇತಿಹಾಸವಿರುವ, ಎಂಟು ಜ್ಞಾನಪೀಠ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳನ್ನು ಮುಡಿಗೇರಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಕನ್ನಡದ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ದೇ ನಮ್ಮ ಸೌಭಾಗ್ಯ. ಆದರೆ, ಇಂದಿನ ಆಧುನಿಕ ಯುಗದಲ್ಲಿ ನಾವು ಎಷ್ಟೇ ಭಾಷೆಗಳನ್ನು ಕಲಿತರೂ, ನಮ್ಮ ಬೇರಾದ ಕನ್ನಡದ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯನ್ನು ಮರೆಯಬಾರದು. “ಹೆಸರಾಯಿತು ಕರ್ನಾಟಕ, ಉಸಿರಾಗಲಿ ಕನ್ನಡ” ಎಂಬ ನುಡಿಯಂತೆ, ನಮ್ಮ ನಾಡು ನುಡಿಯನ್ನು ಉಳಿಸಿ ಬೆಳೆಸುವುದು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಕನ್ನಡಿಗನ ಆದ್ಯ ಕರ್ತವ್ಯವಾಗಿದೆ.
ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಮಾತೃಭಾಷೆಯ ಶಕ್ತಿ
ಇಂದು ಜಗತ್ತಿನ ಮುಂದುವರಿದ ದೇಶಗಳಾದ ಚೀನಾ, ಜಪಾನ್, ಜರ್ಮನಿ ಅಥವಾ ರಷ್ಯಾ ದೇಶಗಳನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಗಮನಿಸಿ. ಅವರು ವಿಜ್ಞಾನ, ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ, ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಮತ್ತು ಮನೋರಂಜನೆಯಲ್ಲಿ ಇಡೀ ಜಗತ್ತನ್ನೇ ಆಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಈ ಬೃಹತ್ ಸಾಧನೆಯ ಹಿಂದಿರುವ ರಹಸ್ಯವೆಂದರೆ ಅವರ ಮಾತೃಭಾಷೆಯ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿ. ಅವರು ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಅಥವಾ ಇತರ ಭಾಷೆಗಳ ಹಿಂದೆ ಬೀಳದೆ, ತಮ್ಮದೇ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಸಂಶೋಧನೆಗೆ ಒತ್ತು ನೀಡುತ್ತಾರೆ.
ನಾವೂ ಅಷ್ಟೇ, ನಮ್ಮ ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಲು ಮಾತೃಭಾಷೆಯಾದ ಕನ್ನಡವೇ ಸುಲಭ. ಬೇರೆ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಯೋಚಿಸಿ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುವುದಕ್ಕಿಂತ, ಕನ್ನಡದಲ್ಲೇ ಯೋಚಿಸಿ ವ್ಯವಹರಿಸುವುದು ನಮ್ಮ ಬೌದ್ಧಿಕ ವಿಕಸನಕ್ಕೆ ದಾರಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಬದಲಾಗುತ್ತಿರುವ ಜಗತ್ತಿನೊಂದಿಗೆ ಸ್ಪರ್ಧಿಸಲು ಇಂಗ್ಲಿಷ್, ಹಿಂದಿ ಭಾಷೆಗಳು ಬೇಕಿದ್ದರೂ, ಅದರ ಜೊತೆಜೊತೆಗೆ ಕನ್ನಡದ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿಯುವುದು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿದೆ.
ಇದರಿಂದಲೇ ಮಾತೃಭಾಷೆ ಕೇವಲ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಲ್ಲ, ಅದು ರಾಷ್ಟ್ರದ ಬೌದ್ಧಿಕ ಶಕ್ತಿ ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ.
ವಿಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಸಂಶೋಧನೆಗೆ ಮಾತೃಭಾಷೆಯೇ ಬುನಾದಿ
ಒಂದು ತಪ್ಪು ಕಲ್ಪನೆಯೆಂದರೆ ವಿಜ್ಞಾನ ಎಂದರೆ ಅದು ಕೇವಲ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ನಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಇರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು. ಆದರೆ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ ಹೆಸರಾಂತ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ತಮ್ಮ ಎಲ್ಲಾ ದೊಡ್ಡ ಸಂಶೋಧನೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿರುವುದು ಅವರ ಮಾತೃಭಾಷೆಯಲ್ಲೇ ಹೊರತು ಪರಭಾಷೆಯಲ್ಲಲ್ಲ. ನಾವು ನಮ್ಮ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಿದಾಗ ಸಿಗುವ ಆಳವಾದ ಜ್ಞಾನ ಬೇರೆಲ್ಲೂ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕಿರಿಯ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಕನ್ನಡದ ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸಿಕೊಟ್ಟರೆ, ಅವರು ಮುಂದೆ ದೊಡ್ಡ ಸಂಶೋಧಕರಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಲು ಸಹಕಾರಿಯಾಗುತ್ತದೆ.
ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಮತ್ತು ದೈನಂದಿನ ವ್ಯವಹಾರದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡದ ಅಗತ್ಯ
ನಿಮಗೆ ದಿನನಿತ್ಯದ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಹಲವು ಬಾರಿ ಅನುಭವವಾಗಿರಬಹುದು; ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗೆ ಏನಾದರೂ ಖರೀದಿಸಲು ಹೋದಾಗ ಅಲ್ಲಿನ ವ್ಯಾಪಾರಸ್ಥರು ತಮ್ಮ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ. ಇದರಿಂದ ನಮಗೆ ಬೇಕಾದ ವಸ್ತುವಿನ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಬಗ್ಗೆ ವಿಚಾರಿಸಲು ಅಥವಾ ಬೆಲೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಚೌಕಾಸಿ (Bargaining) ಮಾಡಲು ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಅದೇ ನಮ್ಮ ನಾಡಿನಲ್ಲಿ, ನಮ್ಮವರೇ ಆದ ವ್ಯಾಪಾರಸ್ಥರೊಂದಿಗೆ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ವ್ಯವಹರಿಸಿದರೆ ವ್ಯಾಪಾರ ಎಷ್ಟು ಸರಾಗವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆ ಅಲ್ಲವೇ? ಭಾಷೆ ಎಂಬುದು ಕೇವಲ ಸಂವಹನವಲ್ಲ, ಅದು ಮನುಷ್ಯರ ನಡುವೆ ನಂಬಿಕೆ ಮತ್ತು ಬಾಂಧವ್ಯವನ್ನು ಬೆಳೆಸುವ ಸಾಧನ. ನಾವು ಕನ್ನಡದಲ್ಲೇ ವ್ಯವಹರಿಸಿದಾಗ ಸ್ಥಳೀಯ ಆರ್ಥಿಕತೆಗೂ ಶಕ್ತಿ ಬರುತ್ತದೆ.
ಡಿಜಿಟಲ್ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡದ ಸ್ಥಿತಿಗತಿ
ಇತ್ತೀಚಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆ ಹಂತ ಹಂತವಾಗಿ ಮರೆಯಾಗಲು ಮೊಬೈಲ್ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳ ಬಳಕೆಯೂ ಒಂದು ಕಾರಣ. ನಾವು ಮೊಬೈಲ್ ಬಳಸುವಾಗ ಅಲ್ಗಾರಿದಮ್ಗಳ ಕಾರಣದಿಂದ ಕನ್ನಡದ ಜೊತೆಗೆ ಬೇರೆ ಭಾಷೆಯ ಮಾಹಿತಿ ಮತ್ತು ವಿಡಿಯೋಗಳು ತಾನಾಗಿಯೇ ಬರತೊಡಗುತ್ತವೆ. ನಮಗೆ ತಿಳಿಯದಂತೆ ನಾವು ಕನ್ನಡದ ವಿಡಿಯೋಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಭಾಷೆಯ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಮಗ್ನರಾಗುತ್ತೇವೆ. ಇದರಿಂದ ನಮ್ಮ ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ಕನ್ನಡದ ಮೇಲಿನ ಆಸಕ್ತಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ನಾವು ಡಿಜಿಟಲ್ ಲೋಕದಲ್ಲೂ ಕನ್ನಡದ ವಿಷಯಗಳನ್ನು (Content) ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುವ ಮೂಲಕ ಈ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸಬೇಕಿದೆ.
ಶಿಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ: ಮಕ್ಕಳ ಭವಿಷ್ಯದ ದೃಷ್ಟಿ
ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕನಿಷ್ಠ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನಾದರೂ ಮಾತೃಭಾಷೆಯಾದ ಕನ್ನಡದಲ್ಲೇ ಕೊಡಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಶಿಕ್ಷಣ ತಜ್ಞರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಇದರಿಂದ ಮಗುವಿನ ಭಾಷಾ ಜ್ಞಾನದ ಜೊತೆಗೆ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಆಲೋಚಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯೂ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಜ್ಞಾನದ ಜೊತೆಗೆ ವಿಚಾರ ಶಕ್ತಿ ಬೆಳೆದಾಗ ಮಾತ್ರ ಮಗು ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ಪ್ರಜೆಯಾಗಿ ಬೆಳೆಯಲು ಸಾಧ್ಯ.
ಆದರೆ ಇಂದು ಒಂದು ವಿಪರ್ಯಾಸವೆಂದರೆ, ನಾವು ವೇದಿಕೆಗಳ ಮೇಲೆ ನಿಂತು “ಕನ್ನಡ ಉಳಿಸಿ, ಬೆಳೆಸಿ” ಎಂದು ಜೋರಾಗಿ ಘೋಷಣೆ ಕೂಗುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕನ್ನಡ ಶಾಲೆಗೆ ಕಳಿಸಲು ಮಾತ್ರ ಧೈರ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ. ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಕಲಿತರೆ ಮಾತ್ರ ಜೀವನ ಎಂಬ ಭ್ರಮೆಯಲ್ಲಿದ್ದೇವೆ. ಈ ಕೀಳರಿಮೆಯಿಂದ ನಾವು ಹೊರಬರಬೇಕಿದೆ. ಕನ್ನಡ ಇಂದು ಹಿಂದೆ ಉಳಿಯಲು ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕಾರಣರಾಗಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬ ಕಹಿ ಸತ್ಯವನ್ನು ನಾವು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲೇಬೇಕು.
ಆಚರಣೆಗೆ ಬರಲಿ ಕನ್ನಡದ ಪ್ರೇಮ
ಕನ್ನಡದ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ಎಂಬುದು ಕೇವಲ ಭಾಷಣಕ್ಕೆ ಅಥವಾ ನವೆಂಬರ್ ತಿಂಗಳ ಆಚರಣೆಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗಬಾರದು. ಅದು ನಮ್ಮ ದಿನನಿತ್ಯದ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಆಚರಣೆಗೆ ಬರಬೇಕು. ನಮಗೆ ಹೆಮ್ಮೆ ಎನಿಸುವ ವಿಷಯವೊಂದಿದೆ – ದೂರದ ದುಬೈನಂತಹ ದೇಶದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಕನ್ನಡಿಗರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸೇರಿ ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ಕನ್ನಡ ಶಾಲೆಯನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನಮ್ಮ ಪ್ರಧಾನಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿಯವರೇ ತಮ್ಮ ‘ಮನ್ ಕಿ ಬಾತ್‘ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಶ್ಲಾಘಿಸಿದ್ದಾರೆ. ವಿದೇಶದಲ್ಲಿರುವ ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ಇರುವ ಈ ಹಂಬಲ, ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿರುವ ನಮಗೆ ಏಕೆ ಇಲ್ಲ? ನಾವು ನಮ್ಮ ನಾಡಿನಲ್ಲೇ ಇದ್ದು ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕನ್ನಡ ಶಾಲೆಗೆ ಕಳಿಸಲು ಅಥವಾ ಕನ್ನಡ ಕಲಿಸಲು ಹಿಂಜರಿಯುವುದು ಎಷ್ಟು ಸರಿ?
ಕನ್ನಡ ಎಂಬುದು ನಮಗೆ ಬರಿ ಭಾಷೆಯಲ್ಲ, ಅದು ನಮ್ಮ ಅಮ್ಮ. ಅಮ್ಮನನ್ನು ನಾವು ಎಂದಿಗೂ ಮರೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ನಾವು ಎಷ್ಟೇ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಬೆಳೆದರೂ ನಮ್ಮ ಬೇರುಗಳನ್ನು ಮರೆಯಬಾರದು. ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಕನ್ನಡವನ್ನು ಕಲಿಸೋಣ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕನ್ನಡದಲ್ಲೇ ವ್ಯವಹರಿಸೋಣ. ಆಗ ಮಾತ್ರ “ಹೆಸರಾಯಿತು ಕರ್ನಾಟಕ, ಉಸಿರಾಗಲಿ ಕನ್ನಡ” ಎಂಬ ಮಾತು ಸಾರ್ಥಕವಾಗುತ್ತದೆ.
ನಮ್ಮ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಮತ್ತು ಮುಂದಿನ ಹಾದಿ
ಕೊನೆಯದಾಗಿ, ಕನ್ನಡ ಎಂಬುದು ನಮಗೆ ಕೇವಲ ಒಂದು ಸಂವಹನದ ಮಾಧ್ಯಮವಲ್ಲ, ಅದು ನಮ್ಮ ಅಸ್ಮಿತೆ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ತಾಯಿ. ನಾವು ಎಷ್ಟೇ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಬೆಳೆದರೂ, ಜಗತ್ತಿನ ಯಾವುದೇ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದರೂ ನಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಬೇರುಗಳು ಇರುವುದು ಈ ಕನ್ನಡದ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಮರೆಯಬಾರದು. ಭಾಷೆ ಬೆಳೆಯುವುದು ಕೇವಲ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಮ್ಮೇಳನಗಳಿಂದಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ, ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ವ್ಯವಹಾರದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಕಚೇರಿಯ ಮಾತುಕತೆಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ಬಳಸುವ ಪ್ರತಿ ಪದದಿಂದ.
ಇಂದಿನ ತಾಂತ್ರಿಕ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡವನ್ನು ಉಳಿಸುವುದು ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಹಳೆಯದನ್ನು ಹಿಡಿದು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವುದಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ ಹೊಸ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಜೊತೆಗೆ ಕನ್ನಡವನ್ನು ಬೆಸೆಯುವುದು. ಇಂಟರ್ನೆಟ್, ಸೋಶಿಯಲ್ ಮೀಡಿಯಾ ಮತ್ತು ಕೃತಕ ಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆಯ (AI) ಈ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡದ ಕಂಟೆಂಟ್ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಬೇಕು. ಆಗ ಮಾತ್ರ ಜಾಗತಿಕ ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡದ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತದೆ.
ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ನಾವು ನೀಡುವ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಜ್ಞಾನ ಎಂದರೆ ಅದು ನಮ್ಮ ಮಾತೃಭಾಷೆಯ ಜ್ಞಾನ. ಅವರಿಗೆ ಕನ್ನಡವನ್ನು ಕೀಳರಿಮೆಯಿಲ್ಲದೆ ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಮಾತನಾಡಲು ಕಲಿಸೋಣ. “ಕನ್ನಡ ಉಳಿಸಿ” ಎನ್ನುವ ಬದಲು “ಕನ್ನಡ ಬಳಸಿ” ಎಂಬ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಪಾಲಿಸೋಣ. ನಾವು ಬಳಸಿದಷ್ಟೂ ಭಾಷೆ ಹಸಿರಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಬೆಳೆದಷ್ಟೂ ನಾಡು ಸಮೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ನಡೆ, ನುಡಿ ಮತ್ತು ಕ್ರಿಯೆಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡತನ ಅಡಗಿರಲಿ. ಆಗ ಮಾತ್ರ “ಹೆಸರಾಯಿತು ಕರ್ನಾಟಕ, ಉಸಿರಾಗಲಿ ಕನ್ನಡ” ಎಂಬ ಮಾತು ಕೇವಲ ಘೋಷಣೆಯಾಗಿ ಉಳಿಯದೆ, ಒಂದು ಸುಂದರ ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಎಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಸೂರ್ಯ-ಚಂದ್ರರಿರುತ್ತಾರೋ, ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಈ ಕರುನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡದ ಕಂಪು ಪಸರಿಸುತ್ತಲೇ ಇರಲಿ.
ಕನ್ನಡವೇ ಸತ್ಯ, ಕನ್ನಡವೇ ನಿತ್ಯ. ಜೈ ಕರ್ನಾಟಕ ಮಾತೆ!